Η γιαγιά μου

Δεν είμαστε μόνο το DNA μας, είμαστε κάτι περισσότερο από τη βιολογία μας

Γράφει: Ελεάνα Παπαχαραλάμπους
27/8/2018

Η βιολογία καθορίζει κατά πολύ τον τρόπο που ζούμε. Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, ξέρουμε πώς να αναπνέουμε και πώς να τρώμε. Μεγαλώνοντας, νέα ένστικτα κάνουν την εμφάνισή τους. Γινόμαστε υπερασπιστές της περιοχής μας. Μαθαίνουμε να διεκδικούμε και αναπτύσσουμε την κριτική μας σκέψη. Αναζητούμε καταφύγιο… Και το σημαντικότερο όλων; Αναπαραγόμαστε. Μερικές φορές όμως η βιολογία μπορεί να στραφεί εναντίον μας. Ναι, η βιολογία είναι "σιχαμένη" μερικές φορές.

Η βιολογία λέει ότι είμαστε αυτοί που είμαστε, από την γέννησή μας. Ότι το DNA μας είναι ακλόνητο. Αμετάβλητο. Έχουμε μία και μόνο προσωπικότητα, αλλά πολλούς χαρακτήρες.

Όμως, το DNA δεν ευθύνεται για όλα. Είμαστε άνθρωποι. Η ζωή μας αλλάζει. Αναπτύσσουμε καινούργια χαρακτηριστικά. Γινόμαστε λιγότερο υπερασπιστικοί με την περιοχή μας. Σταματάμε τον ανταγωνισμό. Μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Αντιμετωπίζουμε τους χειρότερους φόβους μας.

Στα καλά ή στα άσχημα… βρίσκουμε τρόπους να είμαστε κάτι περισσότερο από τη βιολογία μας. Ο κίνδυνος βέβαια… είναι ότι μπορούμε να αλλάξουμε πάρα πολύ. Σε σημείο που να μην αναγνωρίζουμε πλέον τον εαυτό μας. Και τότε, το να βρούμε τον δρόμο να γυρίσουμε, ίσως αποδειχθεί δύσκολο. Δεν υπάρχει πυξίδα, ούτε χάρτης. Απλώς πρέπει να κλείσουμε τα μάτια μας… να κάνουμε ένα βήμα… και να προσευχηθούμε να μπορέσουμε να γυρίσουμε γρήγορα.

Πηγή







ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ